تاریخ در حال رقم خوردن است: آیندهای که علی قاف ترسیم کرد
این مقاله نسخهٔ ویدیویی هم دارد
ترجیح میدهی ببینی؟ ویدیوهای مرتبط را اینجا تماشا کن؛ متن کامل پایینتر قرار دارد. پخش از یوتیوب است و ممکن است به فیلترشکن نیاز داشته باشد.

زمانی که علی قاف در حال نگارش ترک "فتوا" بود، احتمالاً تصور نمیکرد که "صد سال بعد"ی که از آن سخن میگفت، در کمتر از دو دهه تا این حد به واقعیت نزدیک شود. او انگار بر روی یک آرزوی جمعی دست گذاشت که بسیاری گمان نمیکردند جهان با چنین سرعتی به سمت آن حرکت کند. مفهوم بیمرزی و آرمان آزادی همواره یکی از خواستههای عمیق بشر بوده و سرچشمهی بسیاری از جنبشهای فرهنگی و هنری محسوب میشود.
پرسشهای علی قاف: آینده چگونه خواهد بود؟
علی قاف این مفهوم را با چند پرسش اساسی مطرح میکند:
- آیا در نهایت، تعصبات قومی و نژادی پایان خواهند یافت؟
- آیا با ماشینی شدن کارها و کاهش تفاوتها، همچنان موضوع جنسیت مسئلهساز خواهد بود؟
- آیا انسانها برای دستیابی به اهداف خود همچنان حاضرند اصول اخلاقی را زیر پا بگذارند؟
و سپس، جملهی کلیدی خود را بیان میکند:
"خرکاری کار ماشینهای فرنگه"
در اینجا، علی قاف تصویری از آینده ارائه میدهد که در آن، پیشرفت فناوری و توسعهی روباتیک، انسان را از کارهای طاقتفرسا بینیاز میکند و دیگر نیازی به فریبکاری و زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی برای بقای فردی وجود نخواهد داشت.
بیمرزی: در جغرافیا و در اندیشهها
علی قاف بر این باور بود که در آینده، مفهوم مرز برای انسانها بیمعنا خواهد شد. این تفکر او شباهت بسیاری به ایدههای جهانوطنی دارد، جایی که مرزهای ملی و سیاسی اهمیت خود را از دست میدهند. اروپا امروز نمونهای از این روند است، منطقهای که مرزهایش روزبهروز کمرنگتر میشوند و افراد، فارغ از ملیت، به یک هویت مشترک نزدیکتر میشوند.
اما این مفهوم بیمرزی، تنها به جغرافیا محدود نمیشود. علی قاف از فروپاشی مرزهای ذهنی، فرهنگی و اجتماعی نیز سخن میگوید؛ آن دیوارهای نامرئی که انسانها را از یکدیگر جدا میکنند. تصویری که او از آینده ارائه میدهد، جهانی است که در آن، این موانع یکییکی از بین میروند و جامعه به سمت برابری و کاهش تبعیض حرکت میکند.
"فتوا": پیشبینیای خوشبینانه از آینده
"فتوا" تنها یک قطعه موسیقی نیست، بلکه نوعی پیشبینی آینده است. آیندهای که در آن، انسانها دیگر بر سر پول، مرز، نژاد یا جنسیت با یکدیگر درگیر نمیشوند. اکنون که جهان روزبهروز به این تصویر نزدیکتر میشود، این پرسش مطرح است: آیا تاریخ دقیقاً همانگونه که علی قاف تصور میکرد، پیش خواهد رفت؟ یا همچنان ما را با مسیرهای غیرمنتظرهای شگفتزده خواهد کرد؟